Educatie
Leer alles over de economie
Van 10 tm 13 augustus kun je in de Stadstuin van De Nederlandsche Bank kunstfilms komen kijken. Bij warm weer zit je heerlijk in de schaduw, bij regen lekker onder de overkapping van de tuin aan de Westeinde kant van ons gebouw.
De hele week kun je terecht voor een vertoning van verschillende films uit de kunstcollectie van DNB. Met o.a. films van Tanja Engelberts, Aslan Giasumov en Min Oh.
De tuin is open van 9 tot 17 uur.
De volgende films worden vertoond:
Tanja Engelberts, DECOM (2021), 14.56 min., met geluid
Tanja Engelberts (1987, Deventer) studeerde aan de AKI ArtEZ kunsacademie in Enschede (2006-2010) en vervolgde haar studie met de Master Fine Art aan het Chelsea college of art and design in Londen (2012-2013). Van 2019 tot 2021 was ze resident aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam.
Tanja Engelberts onderzoekt in haar werk de dualiteit tussen het romantische landschap versus de economische realiteit van het landschap in de huidige wereld. Daarbij is zij geïnteresseerd in bijvoorbeeld het ruime platteland van het dunbevolkte Wyoming (USA), maar ook in de eindeloosheid van de Noordzee. Zij focust bij dit laatste gebied op de geschiedenis van de fossiele brandstoffen en de gevolgen daarvan op het landschap.
De reden dat zij nu haar aandacht richt op de Noordzee is dat in dit gebied langzamerhand steeds minder brandstof wordt gewonnen in de offshore industrie en boortorens niet langer gebruikt en zelfs verlaten zijn, waardoor uiteindelijk ook het landschap verandert. De overgang van het landschap tijdens dit proces wordt door Engelberts vastgelegd met haar camera. Ze maakt vervolgens films, prints en teksten om zo de sfeer en de atmosfeer ter plekke vast te leggen.
Min Oh, Daughter (2011), 4.06 min., met geluid
Min Oh (Seoul, Zuid-Korea, 1975) begon haar carrière als pianiste aan de Seoul National University in 1998, waar zij piano performing studeerde. In 2008 studeerde ze af aan de Yale University School of Art als grafisch ontwerper. Uiteindelijk koos ze toch de richting van de beeldende kunsten en was ze in 2011-2012 ‘artist in residence’ aan de Rijksakademie van Beeldende kunsten in Amsterdam. Onschuldige scenes die tegelijkertijd verontrusten zijn illustratief voor de video’s van Min Oh. Ze vertelt verhalen in de vorm van sprookjes en kinderversjes waarin ze de donkere kant van ons bestaan als geweld, controle en macht niet schuwt. Afhankelijk van wanneer je de film binnenvalt, zie je een klein blond meisje van een jaar of zes verschillende handelingen verrichten. Door het gebruik van close-ups en afsnijdingen wordt er veel aan de verbeelding van de beschouwer overgelaten, die zelf moet invullen wat zich binnen het kader afspeelt. Het uitgangspunt van deze video was het thema ‘rituelen’. Dit verhaal over de fantasiewereld van een kind spoort aan tot nadenken over de drang van de mens om het leven ritmisch te ordenen, en greep te krijgen op de voorbijgaande tijd door middel van rituelen. ‘Daughter’ is ook een persoonlijk verhaal. Het laat zien hoe Min Oh als kind omging met de boze buien van haar moeder door zich in haar eigen wereld terug te trekken.
Aslan Giasumov, Volga (2015), 4.11 min., met geluid
Aslan Gaisumov (ook genoemd Aslan Goisum) (Grozny, Tsjetsjenië, 1991) genoot zijn opleiding aan de Moscow College of Design en The Institute of Contemporary Art ICA te Moskou. Na zijn afstuderen ontving hij onder andere de Future Generation Art Prize en de International Biennale of Young Art prijs. Met zijn kunst poogt de jonge Tsjetsjeen het verleden te begrijpen en te verwerken. Het werk van Gaisumov kan vergeleken worden met een soort toegepaste psychologie. Door het verleden te herhalen, uit te breiden en interpretaties toe te passen, distantieert hij zichzelf emotioneel van de gebeurtenissen uit de Tsjetsjeense oorlog. Op een kunstzinnige manier probeert hij het pijnlijke verleden bespreekbaar te maken. In zijn werk staat de zoektocht van de vluchteling naar zijn persoonlijke en culturele identiteit centraal. Gaisumov zoekt naar verloren tradities om het verleden en het heden te verbinden. In Volga zien we een landschap met daarin een witte auto. Verschillende groepjes mensen komen aanlopen en stappen stuk voor stuk in de auto. Als alle vijftien mensen een plek hebben gevonden, rijdt de auto weg.